ang love prang sugal. minsan talo, minsan panalo, minsan tiba-tiba, minsan bawi lng pero lam mo kung anong masakit? ang makita mong panalo ka na sna, kaso d ka tumaya...
sabi nila "iwanan mona". sabi ko "ayoko". sbi nila "ok pa?" sbi ko "ayos lng". then tinanung nila ako isang arw "kya mo pa ba?" napaluha ako habang sinasabi "mahal ko eh, kya kakayanin ko"
ang hirap mainlove noh? nakakalito, hirap unawain. bkt kya gnun? kung ano pa ung pinakama magandang nagyari sa buhay mo, sa bandang huli, cxa ung pinakamasakit na alaala mo.
iniwan kita di dhl ayoko na sayo. tinalikuran kita di dhl galit ako sau, lumayo ako di dhl ayoko na kitang makita, umalis ako dhl ayoko nang umiyak habng nakikita kang masaya...sa piling nya
masakit i-give up ang feelings mo sa isang tao, pero minsan kylangan gawin dhl sa sakit. pero ang tunay na masakit eh eh ung aminin mo sa sarili mo n ang giniv-up mo ay ung taong alm mong makakapagpaligaya sayo.
madaling paglaruan ang pag-ibig. madaling manakit ng damdamin ng iba! madaling mag paiyak ng taong nag mamahal sau! pero mahirap makakita ng totoong taong mag mamahal sau!
minsan tinutulak mo ang isang tao palayo sau. kz alm mong babalik din cxa, pero mag-ingat ka sa pag tulak mo kz bka pag na realize mong mahalaga cxa sau, dmo na cxa mahila pabalik sau. :(
No comments:
Post a Comment